Szczyty Tatr Wysokich
Od najwyższego Gerlacha po ikoniczny Krywań
Tatrzańskie szczyty
Tatry Wysokie oferują dziesiątki zapierających dech szczytów, z których wiele przekracza 2500 metrów
Najwyższe szczyty
Gerlach (Gerlachovský štít)
Najwyższy szczyt Słowacji i całych Karpat. Gerlach (2654,4 m n.p.m.) jest absolutnym władcą Tatr. Do 1838 roku, kiedy Ľudovít Greiner, kierownik zarządu leśnego w Jelšavie, przeprowadził pomiary trygonometryczne, za najwyższe uważano Krywań, Łomnicę lub Lodowy Szczyt.
Historia nazwy: Szczyt nosi nazwę od wsi Gerlachów (Gerlachov), nad którą się wznosi. Starsza nazwa Kotlový štít była dawniej używana wspólnie dla niego i dla sąsiedniego szczytu, który nosi ją do dziś.
Wejście: Na Gerlach nie prowadzi żaden znakowany szlak. Wejść mogą tylko wspinacze z odpowiednimi uprawnieniami lub turyści z przewodnikiem górskim. Najczęściej wchodzi się Doliną Wielicką i Wielickim Żlebem, a schodzi Batyżowieckim Żlebem; najtrudniejsze miejsca są ubezpieczone łańcuchami. Wejście wymaga dobrej kondycji, obycia ze skałą i stabilnej pogody.
Widoki: Ze szczytu roztacza się panorama 360° na całe Tatry i kotliny podtatrzańskie, a przy dobrej pogodzie także na odległe pasma. Uczucie na szczycie jest niezapomniane – stoi się na dachu Słowacji i Karpat!
Łomnica (Lomnický štít)
Drugi najwyższy i najbardziej dostępny wysokogórski szczyt. Łomnica (2633,8 m) jest wyjątkowa, ponieważ można na nią wygodnie wjechać kolejką linową z Tatrzańskiej Łomnicy. Jej wierzchołek ma kształt trójbocznej piramidy i oferuje jedne z najlepszych widoków w Tatrach.
Kolejka linowa: Kolejka na Łomnicę należy do najważniejszych obiektów technicznych w Tatrach. Z Tatrzańskiej Łomnicy jedzie się na stację pośrednią Štart (1173 m), stamtąd kolejką gondolową nad Łomnicki Staw (Skalnaté pleso, 1751 m), a na koniec czerwoną kolejką wahadłową prosto na szczyt – sam ten ostatni odcinek pokonuje ponad 850 metrów przewyższenia. Łącznie z Tatrzańskiej Łomnicy na szczyt kolejki pokonują ponad 1700 metrów przewyższenia.
Obserwatorium: Obserwacje meteorologiczne prowadzi się na szczycie od 1940 roku. Stacja Słowackiego Instytutu Hydrometeorologicznego jest nadal obsadzona – w dzień obserwacje prowadzą meteorolodzy, w nocy mierzy stacja automatyczna. Od 1962 roku działa tu także obserwatorium Instytutu Astronomicznego Słowackiej Akademii Nauk.
Co zobaczysz: Panorama sięga od Tatr Bielskich przez grań główną aż po Tatry Zachodnie. Na północy widać Polskę, na południu kotliny podtatrzańskie, a przy dobrej pogodzie wzrok sięga daleko poza Tatry.
Informacje praktyczne: Bilety sprzedawane są na konkretną godzinę, a liczba miejsc jest ograniczona, dlatego warto kupić je z wyprzedzeniem (aktualny cennik i sprzedaż na vt.sk). Pobyt na szczycie jest ograniczony czasowo. Nawet latem na szczycie może być zimno i wietrznie – zabierz ciepłą odzież!
Krywań
Symbol narodowy Słowacji. Krywań (2495 m) zajmuje szczególne miejsce w sercach Słowaków. Jego charakterystyczny profil widnieje na słowackich monetach euro, a od XIX wieku jest symbolem słowackiej tożsamości narodowej.
Historia i symbolika: W XIX wieku wejście na Krywań stało się narodową pielgrzymką – 16 sierpnia 1841 roku wszedł na niego Ľudovít Štúr z innymi słowackimi działaczami narodowymi. Tradycja trwa do dziś: co roku w sierpniu Klub Słowackich Turystów (KST) organizuje Narodowe Wejście na Krywań (w 2026 roku odbyło się 15 sierpnia).
Wejście: Najczęściej wychodzi się z Trzech Studniczek (Tri studničky, 1150 m). Szlak wspina się przez las i kosodrzewinę na rozdroże pod Krywaniem, a dalej terenem alpejskim przez Przełęcz Daxnera (Daxnerovo sedlo) i Mały Krywań na wierzchołek. Druga popularna trasa prowadzi ze Szczyrbskiego Jeziora obok Jamskiego Stawu. Przewyższenie z Trzech Studniczek wynosi prawie 1400 m, co czyni wejście wymagającą całodniową wycieczką.
Informacje techniczne: Wejście nie wymaga umiejętności wspinaczkowych, ale dobrej kondycji i orientacji w górach. Ostatnie odcinki są skaliste i eksponowane. Z Trzech Studniczek prowadzi szlak zielony, od rozdroża pod Krywaniem na szczyt niebieski; ze Szczyrbskiego Jeziora idzie się czerwonym do Jamskiego Stawu, a dalej niebieskim. Czas wejścia: 4–5 godzin, zejście: 3–4 godziny.
Najlepszy okres: Od czerwca do października, idealnie lipiec i sierpień. Od 1 listopada do 31 maja szlak jest zamknięty (sezonowe zamknięcie szlaków w TANAP-ie). Śledź prognozę pogody – na szczycie może wiać silny wiatr, a burze są częste.
Inne znaczące szczyty
Lodowy Szczyt
Trzeci najwyższy szczyt Tatr Wysokich, wznoszący się nad Doliną Pięciu Stawów Spiskich. Jego ściany północna i północno-zachodnia należą do potężnych ścian Tatr. Nie prowadzi na niego żaden znakowany szlak – jest dostępny tylko z przewodnikiem górskim.
Rysy
Najwyższy szczyt dostępny znakowanym szlakiem bez przewodnika. Leży na granicy słowacko-polskiej. Od strony słowackiej (znad Popradzkiego Stawu przez Chatę pod Rysami) wejście jest łatwiejsze, a łańcuchy są tylko na jednym odcinku; od strony polskiej, znad Morskiego Oka, jest bardziej strome, a długie odcinki są ubezpieczone łańcuchami.
Ganek
Szczyt w grani głównej między Doliną Złomisk a Doliną Kaczą, słynny z monumentalnej skalnej galerii w ścianie południowej – Galerii Gankowej. Nie prowadzi na niego żaden szlak — jest dostępny wyłącznie z przewodnikiem lub jako cel wspinaczkowy.
Kończysta
Szczyt w bocznej grani odchodzącej od Popradzkiego Lodowego Szczytu, między Doliną Batyżowiecką a Doliną Stwolską. Nie prowadzi na niego żaden znakowany szlak – jest dostępny tylko z przewodnikiem górskim. Ze szczytu roztacza się szeroki widok na Tatry Wysokie i Kotlinę Podtatrzańską.
Sławkowski Szczyt
Szczyt górujący nad Smokowcami. Wejście prowadzi niebieskim szlakiem ze Starego Smokowca przez punkt widokowy Slavkovská vyhliadka. Jest długie (w górę około 5 godzin, w dół 4 godziny), ale technicznie łatwe. Ze szczytu widać okoliczne szczyty, Kotlinę Podtatrzańską i Niżne Tatry.
Wysoka
Szczyt w grani głównej nad Doliną Ciężką, Doliną Smoczą i Dolinką Rumanową. Nie prowadzi na niego żaden znakowany szlak – jest dostępny tylko z przewodnikiem górskim. Ze szczytu roztacza się dookolny widok na Tatry Wysokie i Bielskie, Niżne Tatry i szczyty południowej Polski.
Porównanie najwyższych szczytów
| Szczyt | Wysokość | Dostępność | Trudność | Czas wejścia |
|---|---|---|---|---|
| Gerlach | 2 655 m | Tylko z przewodnikiem | Bardzo trudny | Cały dzień |
| Łomnica | 2 634 m | Kolejka linowa | Bez wędrówki | — |
| Lodowy Szczyt | 2 627 m | Tylko z przewodnikiem | Bardzo trudny | Cały dzień |
| Wysoka | 2 547 m | Tylko z przewodnikiem | Bardzo trudny | Cały dzień |
| Kończysta | 2 538 m | Tylko z przewodnikiem | Bardzo trudny | Cały dzień |
| Rysy | 2 503 m | Szlak znakowany | Trudny | 7–9 godzin |
| Krywań | 2 495 m | Szlak znakowany | Trudny | 7–9 godzin |
| Ganek | 2 462 m | Tylko z przewodnikiem | Bardzo trudny | Cały dzień |
| Sławkowski Szczyt | 2 452 m | Szlak znakowany | Trudny | 8–9 godzin |